Osteochondroza to choroba polegająca na zmianach zwyrodnieniowych zachodzących w krążkach międzykręgowych, kręgach i małych stawach kręgosłupa. Osteochondroza jest wiernym towarzyszem starości. Jednak coraz częściej diagnozę stawia się młodym ludziom, co prawdopodobnie jest spowodowane głównie siedzącą pracą, niezdrowym trybem życia i małą aktywnością fizyczną. Możemy śmiało założyć, że większość dorosłej populacji ma objawy osteochondrozy.
Powody
Elastyczność kręgosłupa, jego ruchliwość i zdolność wytrzymywania wysiłku fizycznego zależą przede wszystkim od stanu krążków międzykręgowych. Podstawą procesu patologicznego w osteochondrozie jest niedożywienie struktur kręgosłupa, w szczególności krążka międzykręgowego. Prowadzi to do zmian w normalnej strukturze tkanek, krążek międzykręgowy traci swoją elastyczność, zmienia się jego kształt. Metamorfozy takie prowadzą do zwężenia krążków międzykręgowych i w efekcie ucisku korzeni nerwowych. W rzeczywistości zmiany te wyjaśniają pojawienie się objawów neurologicznych, w szczególności bólu pleców z powodu osteochondrozy.
Następnie w małych stawach kręgosłupa zachodzą procesy zwyrodnieniowe, a na powierzchni kręgów tworzą się narośla kostne. Wszystkie te zmiany prowadzą do zmniejszenia elastyczności kręgosłupa.
Takie przekształcenia tkanki chrzęstnej i kostnej są efektem fizjologicznego starzenia się organizmu. Ale pod wpływem pewnych niekorzystnych czynników zmiany dystroficzne w stawach międzykręgowych występują przed terminem. Czynniki te obejmują:
- Otyłość;
- Siedzący tryb życia;
- Ciężka praca fizyczna;
- Zawody wymagające długotrwałego stania lub siedzenia w godzinach pracy;
- Flat feet, hallux valgus;
- Deformacje kręgosłupa;
- Autoimmune connective tissue diseases;
- Wahania poziomu hormonów (ciąża, menopauza);
- Uprawianie sportu;
- Stres;
- Urazy kręgosłupa itp.
Rodzaje osteochondrozy
Cechy obrazu klinicznego choroby zależą od tego, w którym odcinku kręgosłupa występuje proces patologiczny. Wyróżnia się następujące typy osteochondrozy:
- szyjny;
- Klatka piersiowa;
- Lędźwiowy.
Osteochondroza szyjna
Osteochondroza kręgosłupa szyjnego jest częstym zjawiskiem. Mięśniowa rama szyi jest dość słabo rozwinięta, dlatego na tle osteochondrozy, nawet przy niewielkim obciążeniu, następuje przemieszczenie kręgów, a w rezultacie ucisk naczyń i nerwów szyi. Wyjaśnia to specyfikę obrazu klinicznego osteochondrozy odcinka szyjnego kręgosłupa.
Zatem główne objawy osteochondrozy szyjnej obejmują:
- Stały ból szyi i okolicy potylicznej, pogarszany przez ruch szyi;
- Ból typu półczaszkowego - w jednej półkuli;
- Zawroty głowy, szumy uszne;
- Ból ramion;
- Uczucie drętwienia i mrowienia w dłoniach.
Osteochondroza klatki piersiowej
Osteochondroza okolicy klatki piersiowej występuje dość rzadko. Głównym warunkiem rozwoju choroby jest obecność deformacji kręgosłupa.
Objawy osteochondrozy klatki piersiowej:
- Tępy, bolesny ból w okolicy klatki piersiowej, który często ma charakter opasujący;
- Zwiększony ból podczas obracania ciała, kichania, kaszlu, śmiechu;
- Ból trzewny w sercu, prawym podżebrzu, brzuchu;
- Drętwienie, parestezje skóry klatki piersiowej.
Osteochondroza lędźwiowa
Najczęstszy rodzaj osteochondrozy. Prawdopodobnie wynika to z faktu, że największe obciążenie przypada bezpośrednio na odcinek lędźwiowy.Objawy osteochondrozy lędźwiowej:
- Bolący, rzadziej ostry ból w dolnej części pleców, nasilający się wraz z ruchem lub długotrwałym przebywaniem w jednej statycznej pozycji;
- Uczucie sztywności w dolnej części pleców;
- Aby zmniejszyć ból, osoba przyjmuje wymuszoną pozycję;
- Bolący lub ostry ból (jak lumbago) pośladka, uda, podudzia;
- Mrowienie, parestezje w nogach.
%20w%20osteochondrozie%20lędźwiowej.webp)
Rozpoznanie osteochondrozy
Do wykrycia osteochondrozy stosuje się metody badań radiacyjnych: radiografię, obrazowanie komputerowe i rezonans magnetyczny kręgosłupa. Najbardziej charakterystycznym i, co ważne, wczesnym objawem osteochondrozy jest zmniejszenie wysokości przestrzeni międzykręgowej.
W późniejszych stadiach procesu zwyrodnieniowego na powierzchni kręgów pojawiają się narośla brzeżne (osteofity). Łatwiej je wykryć na radiogramach bocznych, ponieważ osteofity znajdują się z przodu i z tyłu kręgów.
Ponadto w przypadku osteochondrozy dochodzi do przemieszczenia ciał sąsiednich kręgów, co można również określić na zdjęciu rentgenowskim.
Leczenie osteochondrozy
Leczenie osteochondrozy jest skuteczniejsze, im wcześniej się rozpocznie. Jak już wspomniano, osteochondroza to zmiana w strukturze krążków międzykręgowych i kręgów. Niestety, wiele osób przez długi czas ignoruje ból pleców i nie zgłasza się na czas do lekarza, przegapiając moment, w którym można jeszcze zatrzymać proces patologiczny.
Leczenie osteochondrozy odbywa się za pomocą leków, fizykoterapii, masażu i operacji.
Terapia lekowa:
- Niesteroidowe leki przeciwzapalne w postaci tabletek, maści, zastrzyków łagodzących ból;
- Środki zwiotczające mięśnie;
- Chondroprotektory - wspomagają regenerację uszkodzonej chrząstki;
- Kompleksy witaminowo-mineralne;
- leki rozszerzające naczynia;
- Leki normalizujące metabolizm w tkankach.
Po wyeliminowaniu zaostrzenia choroby należy przystąpić do rehabilitacji. Zatem fizjoterapia jest bardzo ważnym aspektem walki z osteochondrozą. Wykonywanie określonych ćwiczeń przyczynia się do powstania gorsetu mięśniowego. Jest to niezwykle ważne, gdyż to właśnie dzięki mocnemu gorsetowi mięśniowemu obciążenie fizyczne rozkłada się równomiernie wzdłuż kręgosłupa. Przy regularnym wykonywaniu zestawu ćwiczeń sztywność kręgosłupa zniknie, a zakres ruchów wzrośnie. Masaż, fizjoterapia, refleksologia i trakcja kręgosłupa pomogą wzmocnić efekt fizjoterapii.
Jeśli wystąpią powikłania w postaci przepukliny międzykręgowej, zapalenia korzonków nerwowych, a leczenie zachowawcze nie powiedzie się, stosuje się interwencję chirurgiczną. Celem leczenia operacyjnego jest wyeliminowanie ucisku korzeni nerwowych i naczyń krwionośnych, a także stabilizacja struktury krążka lub kręgu międzykręgowego.
Leczenie osteochondrozy w domu
Środki ludowe pomogą złagodzić objawy osteochondrozy, ale w żadnym wypadku nie mogą zastąpić głównego leczenia. W Internecie można znaleźć wiele tradycyjnych metod leczenia, jednak nie wszystkie są bezpieczne, dlatego koniecznie skonsultuj się z lekarzem.
Tradycyjna medycyna
Ogólną zasadą ludowego leczenia osteochondrozy jest stosowanie substancji o działaniu drażniącym. Efektem jest poprawa ukrwienia określonego obszaru ciała, a także zmniejszenie bólu.
W medycynie ludowej znany jest następujący przepis na nacieranie: zmieszaj 0,25 szklanki wódki z 0,5 szklanki miodu, dodaj 0,75 szklanki startej rzodkiewki i dwie łyżki soli. Powstałą mieszaninę należy wcierać w kłopotliwe miejsce na plecach dwa razy dziennie. Procedurę należy powtórzyć w ciągu tygodnia.
Aby złagodzić ból, możesz zastosować okład ziemniaczany na plecy. Tarte surowe ziemniaki należy wymieszać z miodem w równych proporcjach. Następnie owiń powstałą mieszaninę gazą, nałóż ją na plecy i owiń szalikiem. Można też zastosować kompres z łopianu. Aby go przygotować, zalej szklanką wrzącej wody jedną łyżkę drobno pokruszonych liści łopianu. Owiń mieszaninę gazą i nałóż na plecy na pół godziny. Po zdjęciu kompresu pamiętaj o owinięciu pleców ciepłą chustą.
Można to zrobić jeszcze prościej: zetrzeć rzodkiewkę, włożyć ją do bawełnianej pończochy, a następnie położyć się na niej plecami.
Uwaga: Ważne jest, aby zachować ostrożność podczas stosowania środków ludowych i nie dotykać twarzy rękami. Rzodkiew i inne rośliny, jeśli dostaną się do oczu, mogą spowodować oparzenia rogówki.
Gimnastyka lecznicza
Ćwiczenia fizyczne można wykonywać jedynie poza okresami zaostrzeń. W przypadku ostrego bólu należy powstrzymać się od wykonywania gimnastyki, ponieważ doprowadzi to tylko do nasilenia bólu.
Przybliżony zestaw ćwiczeń może wyglądać następująco:
- Połóż się na plecach i wyprostuj nogi. Pociągnij stopę prawej stopy do siebie, a palec lewej stopy od siebie. Należy to zrobić jeden po drugim.
- Leżąc na plecach, połóż ręce za tyłem głowy. Nogi muszą być złączone i zgięte w kolanach. Kolana powinny być pochylone w lewo, a głowa zwrócona w przeciwnym kierunku. Przytrzymaj tylko kilka sekund. Następnie przesuń kolana w prawo, a głowę w lewo.
- Połóż się na plecach, ręce wzdłuż ciała. Musisz zgiąć kolana i podnieść miednicę. Pozostań w tej pozycji przez kilka sekund. Podczas wydechu opuść miednicę.
- Przewróć się na bok. Wyprostuj górną nogę i poruszaj nią w przód i w tył.
- Pozycja wyjściowa na czworakach. Wygnij plecy, przytrzymaj przez kilka sekund, a następnie wygnij talię.
- Przewróć się na plecy. Przyciągnij zgięte lewe kolano do prawego łokcia i odwrotnie.